وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا﴿١﴾
Савганд ба аспони тездав,
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا﴿٢﴾
савганд ба аспоне, ки ба сум аз санг оташ меҷаҳонанд
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا﴿٣﴾
ва савганд ба аспоне, ки бомдодон ҳуҷум оваранд
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا﴿٤﴾
ва дар он ҷо ғубор бархезонанд
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا﴿٥﴾
ва дар он ҷо дар миён дароянд,
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ﴿٦﴾
ки одамӣ Парвардигори худро шукр намегӯяд
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ﴿٧﴾
ва ӯ худ бар ин гувоҳ аст.
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ﴿٨﴾
Ӯ молро сахт дӯст дорад.
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ﴿٩﴾
Оё намедонад, ки чун он чӣ дар гӯрҳост, зинда гардад,
- صفحة ٦٠٠
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ﴿١٠﴾
ва он чӣ дар дилҳо ниҳон аст, ошкор шавад,
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ﴿١١﴾
Парвардигорашон дар он рӯз аз ҳолашон огоҳ аст.