Surah Al-Baqara · Ayah 85·Madanī

85

ثُمَّ أَنتُمْ هَٰٓؤُلَآءِ مِّنكُم مِّن عَلَيْهِم وَإِن وَهُوَ عَلَيْكُمْ فَمَا مَن ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا فِى إِلَىٰٓ وَمَا عَمَّا ﴿٨٥﴾

Translation

Saheeh International

Then, you are those [same ones who are] killing one another and evicting a party of your people from their homes, cooperating against them in sin and aggression. And if they come to you as captives, you ransom them, although their eviction was forbidden to you. So do you believe in part of the Scripture and disbelieve in part? Then what is the recompense for those who do that among you except disgrace in worldly life; and on the Day of Resurrection they will be sent back to the severest of punishment. And Allah is not unaware of what you do.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

بهود و فدیه برای اسیر

بسیاری از مفسران در ذیل این آیه گفته‌اند که طایفه‌های «بنی‌قریظه» و «بنی‌نضیر» که هر دو از طوایف یهود بودند و با هم خویشاوندی نزدیکی داشتندء به دلیل منافع دنیا با یکدیگر به مخالفت برخاستند. بنی‌نضیر به طایفةٌ «خزرج» پیوستند و بنی‌قریظه به طایفةهٌ اوس ملحق شدند که هر دو طایفه از مشرکان مدینه بودند. در جنگ‌هایی که میان دو قبیلةٌ اوس و خزرج روی می‌داد» بنی‌قریظه و بنی‌نضیر نیز طایفة هم‌پیمان خود را کمک می‌کردند؛ اما هنگامی که آتش جنگ فرو می‌نشست» همةٌ بهود جمع می‌شدند و دست به دست هم می‌دادند تا با پرداختن فدیه (مالی که برای آزادی اسیر پرداخت می‌شود) اسیران خود را آزاد کنند و در این عمل به حکم و قانون تورات استناد می‌کردند؛ در حالی که اولاً وس و خزرج هر دو مشرک بودند و کمک به آنها جایز نبود و ثانیا همان قانونی که دستور فدیه دادن را داده بودء دستور خودداری از قتل را نیز صادر کرده بود. یهود» همانند اقوام لجوج و نادان دیگرء از این اعمال ضد و نقیض فراوان داشتند. یکی از نکات یه این است که اثر ایمان و تسلیم آنجا ظاهر می‌شود که قانونی بر ضد منافع شخصی انسان باشد و آدمی آن را محترم بشمارد؛ وگرنه عمل به دستورهای الهی زمانی که حافظ منافع انسان استء نه افتخار است و نه نشانة ایمان. از این رو همیشه می‌توان موّمنان را بدین روش از منافقان باز شناخت؛ زیرا موّمنان در برابر همه قوانین الهی تسلیم‌اند و منافقان» اهل تبعیض.