وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا﴿١﴾
Pasha diellin dhe dritën e tij!
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا﴿٢﴾
Pasha hënën kur vjen pas tij!
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا﴿٣﴾
Pasha ditën kur ai (dielli) e shndrit!
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا﴿٤﴾
Pasha natën kur ajo e mbulon atë (dritën e diellit)!
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا﴿٥﴾
Pasha qiellin dhe Atë që e ndërtoi atë!
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا﴿٦﴾
Pasha tokën dhe Atë që e shtriu atë (e sheshoi)!
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا﴿٧﴾
Pasha njeriun dhe Atë që e krijoi atë!
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا﴿٨﴾
Dhe ia mësoi se cilat janë të këqijat dhe të mirat e tij.
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا﴿٩﴾
Pra, ka shpëtuar ai që e pastroi vetveten.
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا﴿١٠﴾
E ka dështuar ai që e poshtëroi vetveten.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ﴿١١﴾
Themudi përgënjeshtroi për shkak të arrogancës së vet.
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا﴿١٢﴾
Kur më i keqi i tyre u ngrit me të shpejtë.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا﴿١٣﴾
e Pejgamberi atyre u pat thënë: “Kinie kujdes devenë e All-llahut dhe ndaj pengimit të saj që të pijë ujë.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا﴿١٤﴾
Ata nuk i besuan atij dhe atë (devenë) e therrën dhe Zoti i tyre për shkak të mëkatit të tyre ua rreshtoi ndëshkimet dhe i rrafshoi,
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا﴿١٥﴾
Duke mos iu frikësuar prapavisë së atij (ndëshkimi).