وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ﴿١﴾
Bij de hemel en de nachtster!
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ﴿٢﴾
En hoe kom jij te weten wat de nachtster is?
ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ﴿٣﴾
De doordringende ster.
إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ﴿٤﴾
Er is niemand voor wie er geen bewaker is.
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ﴿٥﴾
De mens moet maar eens kijken waaruit hij geschapen is.
خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ﴿٦﴾
Geschapen is hij uit gutsend vocht,
يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ﴿٧﴾
dat tussen de lendenen en de ribben tevoorschijn komt.
إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ﴿٨﴾
Om hem terug te brengen, daartoe heeft Hij de macht,
يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ﴿٩﴾
op de dag dat de geheimen worden getoetst.
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ﴿١٠﴾
Dan heeft hij geen kracht en geen helper.
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ﴿١١﴾
Bij de hemel met zijn kringloop!
وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ﴿١٢﴾
Bij de aarde die uitbot!
إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ﴿١٣﴾
Het zijn beslissende woorden.
وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ﴿١٤﴾
Het is geen scherts.
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا﴿١٥﴾
Zij beramen een list.
وَأَكِيدُ كَيْدًا﴿١٦﴾
En Ik zal een list beramen.
فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا﴿١٧﴾
Geef de ongelovigen dan maar uitstel, verleen hun enig uitstel.