لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ﴿١﴾
Kunem se gradom ovim –
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ﴿٢﴾
a tebi će biti dopušteno sve u gradu ovome –
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ﴿٣﴾
i roditeljem i onim koga je rodio,
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ﴿٤﴾
Mi čovjeka stvaramo da se trudi.
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ﴿٥﴾
Misli li on da mu niko ništa ne može?
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا﴿٦﴾
"Utrošio sam blago nebrojeno!" – reći će.
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ﴿٧﴾
Zar misli da ga niko vidio nije?
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ﴿٨﴾
Zar mu nismo dali oka dva
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ﴿٩﴾
i jezik i usne dvije,
وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ﴿١٠﴾
i dobro i zlo mu objasnili?
فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ﴿١١﴾
Pa, zašto on na blagodatima zahvalan bio nije? –
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ﴿١٢﴾
A šta ti misliš: kako se može na blagodatima zahvalan biti? –
فَكُّ رَقَبَةٍ﴿١٣﴾
roba ropstva osloboditi,
أَوْ إِطْعَٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ﴿١٤﴾
ili, kad glad hara, nahraniti
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ﴿١٥﴾
siroče bliska roda,
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ﴿١٦﴾
ili ubogoga nevoljnika,
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ﴿١٧﴾
a uz to da je od onih koji vjeruju, koji jedni drugima izdržljivost preporučuju i koji jedni drugima milosrđe preporučuju;
أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ﴿١٨﴾
oni će biti – sretnici!
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ﴿١٩﴾
A oni koji ne vjeruju u dokaze Naše, oni će biti – nesretnici,
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌۢ﴿٢٠﴾
iznad njih će vatra zatvorena biti.