لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ﴿١﴾
Eebe wuxuu ka dhaaran Magaalada «Makaad ee Sharrifan».
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ﴿٢﴾
Ood Nabiyow daggantahay dhexdeeda.
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ﴿٣﴾
Iyo Nabi Aadam iyo carruurtiisa «Dadka».
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ﴿٤﴾
Ee Eebe Dadka wuu Abuuray iyagoo dhib iyo shaqo (Adduunka kala kulmi).
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ﴿٥﴾
Ma waxayse u maleeyeen inaan cidna awood ku lahayn (dadku).
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا﴿٦﴾
Dadka (Gaalada) waxay odhan waxaan bixiyey xoolo badan (si xaqa loo horjoogsado).
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ﴿٧﴾
Ma wuxuu u maleeyay (xaq diiduhu) inaan cidna arkaynin.
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ﴿٨﴾
Miyaannaan u yeelin Laba indhood.
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ﴿٩﴾
Iyo Carrab iyo Laba bishimood.
وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ﴿١٠﴾
Oo miyaannaan u caddaynin Labada Jid (khayrka iyo sharka).
فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ﴿١١﴾
Ee Dadku muu jiidho Jiirta.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ﴿١٢﴾
Ma taqaannaa Jiirta.
فَكُّ رَقَبَةٍ﴿١٣﴾
Waa qoor la xoreeyo.
أَوْ إِطْعَٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ﴿١٤﴾
Iyo cunno la siiyo maalin gaajo.
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ﴿١٥﴾
Agoon kuu dhaw.
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ﴿١٦﴾
Ama Miskiin Dhulka ku dhagay (dhibaato darteed).
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ﴿١٧﴾
Markaas la noqdo kuwa Rumeeyay xaqa, isuna dardaarma Samirka, isuna dardaarma naxariista.
أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ﴿١٨﴾
Kuwaasina waa kuwa Midigta mari.
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ﴿١٩﴾
Kuwaka Gaaloobayse Aayaadkannaga waa kuwa jidka xun mari.
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌۢ﴿٢٠﴾
Waxaana lagu dabooli Naar.