سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى﴿١﴾
Prijs de naam van jouw Heer, de hoogste,
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ﴿٢﴾
die geschapen heeft en gevormd
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ﴿٣﴾
en die geordend heeft en de goede richting gewezen
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ﴿٤﴾
en die het weidegras laat opkomen
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ﴿٥﴾
en het daarna dor en grauw maakt.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ﴿٦﴾
Wij zullen jou laten voorlezen en jij zult het niet vergeten,
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ﴿٧﴾
behalve wat God wil -- Hij kent wat openbaar is en wat verborgen blijft.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ﴿٨﴾
Wij leggen jou namelijk een gemakkelijke taak op.
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ﴿٩﴾
Vermaan dus, als de vermaning nut heeft.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ﴿١٠﴾
Wie vreest zal zich laten vermanen.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى﴿١١﴾
Maar vermijden zal het de ellendeling
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ﴿١٢﴾
die in het grote vuur zal braden.
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ﴿١٣﴾
Hij zal daarin dan niet sterven en niet leven.
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ﴿١٤﴾
Maar welgaan zal het wie zich loutert,
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ﴿١٥﴾
de naam van zijn Heer noemt en de salaat bidt.
- صفحة ٥٩٢
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا﴿١٦﴾
Maar nee, jullie verkiezen het tegenwoordige leven.
وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ﴿١٧﴾
Maar het hiernamaals is beter en onvergankelijker.
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ﴿١٨﴾
Dit staat al in de eerdere bladen,
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ﴿١٩﴾
de bladen van Ibrahiem en Moesa.