Reading with قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)
سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى﴿١﴾
87:1 · no commentary for this ayah
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ﴿٢﴾
87:2 · no commentary for this ayah
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ﴿٣﴾
87:3 · no commentary for this ayah
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ﴿٤﴾
87:4 · no commentary for this ayah
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ﴿٥﴾
87:5 · no commentary for this ayah
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ﴿٦﴾
نگران فراموش کردن آیات الهی مباش
این آیةُ شریف به پیامبر اکرم(ص) وعده میدهد که آن حضرت به لطف خدا وحی الهی را هرگز فراموش نخواهد کرد؛ زیرا آن کس که این یات بزرگ را برای هدایت انسانها فرو فرستاده» همو حافظ و نگاهبان آنها است. آری» او نقش این آیات را در سینة پاک پیامبر(ص) ثابت میدارد؛ به طوری که هرگز گرد و غبار فراموشی بر آن ننشیند. این یکی از معجزات پیامبر اسلام است که آیات و سورههای طولانی را با یک بار تلاوت جبرئیل به خاطر میسپرد و همیشه به یاد داشت و چیزی را فراموش نمی کرد.
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ﴿٧﴾
منظور از «الّا ما شاء الله»
مفهوم این تعبیر آن نیست که پیامبر(ص) چیزی از یات المی را فراموش میکند؛ و الا از گفتار او سلب اطمینان خواهد شد؛ بلکه هدف بیان این حقیقت است که موهبت حفظ آیات المی از سوی خداست و هر لحظه بخواهد. میتواند آن را از پیامبرش بگیرد. این آیه در حقیقت شبیه چیزی است که در بارةٌ خلود بهشتیان در آَیةٌ ۱۰۸ سورةٌ هود آمده است: «ما آنها که خوشبخت و سعادتمند شدند. جاودانه در بهشت خواهند ماند. تا آسمانها و زمین برپاست. مگر آنچه پروردگارت بخواهد...» مسلم است که بهشتیان هرگز از پهشت بیرون نمیروند و بنابر این» جملةٌ «الا ما شاء الْه» اشاره به حاکمیت اراده و قدرت خداوند و ارتباط همه چیز به مشیت و خواست او دارد؛ هم در آغاز پیدایش و هم در بقا. از جمله اموری که بر این معنی ای سیردت حفظ بضی زاسون و اموشی بعضی دیگر در میان همه انسانهاست. بنابر این» منظور > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۴ نمونه, چ۲۶. ص ۳۷۴ ۸ پیشین» ص ۳۸۰ ۶- پیشین» ص ۳۹۳ > ۴ نمونهء ج۰۲۶ ص ۳۷۴ > ۱- نمونه ج ۲۶ ص ۳۵۶ پیشین» ص ۳۲۶۰ ۳ المیزان» ۰۲۰ ص ۲۹۳ > ۷ پیشین» ص ۳۹۴ و المیزان» جچ۲۰ ص ۳۰۰ > ٥- بیشین، ص ٣٨٠ > ۳ المیزان» ج۰۲۰ ص ۲۹۳ > ۶- پیشین» ص ۲۳۹۲ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ﴿٨﴾
87:8 · no commentary for this ayah
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ﴿٩﴾
87:9 · no commentary for this ayah
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ﴿١٠﴾
87:10 · no commentary for this ayah
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى﴿١١﴾
87:11 · no commentary for this ayah
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ﴿١٢﴾
87:12 · no commentary for this ayah
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ﴿١٣﴾
87:13 · no commentary for this ayah
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ﴿١٤﴾
87:14 · no commentary for this ayah
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ﴿١٥﴾
87:15 · no commentary for this ayah
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا﴿١٦﴾
آخرت بهتر و پایدارتر است
بیشک این محاسبةٌ قرآنی برای افراد مومن کاملاً روشن است؛ اما با این حال چگونه انسان موّمن گاهی این علم و آگاهی خود را زیر پا میگذارد و آلودةٌ گناهان و جرایمی میشود؟ این اتفاق یک دلیل دارد و آن غلبةٌ شهوات بر وجود انسان است که سرچشمةٌ آن حب دنیا است. حب دنیا - اعم از حب مالء مقام» شهوت جنسی» برتریجویی» تنپروری» انتقامجویی و مانند اینها - گاه چنان طوفانی در روح انسان ایجاد میکند که تمام معلوماتش را بر باد میدهد و حتی گاه حس تشخیص او را از میان میبرد و در نتیجه حیات دنیا را بر آخرت مقدّم میدارد. این که در روایات اسلامی حب دنیا سرچَشمةٌ تمام گناهان شمرده شده» یک واقعیت عینی و محسوس است که در زندگی خود و دیگران بارها آن را آزمودهایم. بنابر این برای قطع ریشههای گناه» راهی جز این نیست که حب و عشق دنیا را از دل بیرون کنیم. باید به دنیا همچون وسیلهای, گذرگاهی» پلی یا همچون مزرعهای بنگریم. ممکن نیست عاشقان دنیا بر سر دوراهی وصول به متاع این جهان و نیل به رضای خداء دومی را مقدم شمرند. اگر علل جنگهاء خونریزیها و کشت و کشتارها - حتی میان برادرها و دوستان - را مورد توجه قرار دهیم» جای پای حب دنا را در همد آنها نمایان میبینیم. اما چگونه میتوان حب دنیا را از دل بیرون کرد؛ با این که ما همه فرزند دنیاییم و علاقةٌ فرزند به مادر یک امر طبیعی است؟ این به آموزش فکری و فرهنگی و عقیدتی و سپس تهذیب نفس نیاز دارد. از جمله اموری که میتواند بالاترین کمک را به رهپویان راه دین در این مسیر کند. ملاحظةٌ عاقبت کار دنیاپرستان است. وقتی به تاریخ مینگریم که نسیمی دفتر زندگانی قدرتهای بزرگ را بر هم زده و آنان با یک گردش شب و روز از تخت قدرت فرو افتاده و کاخها و ثروتهایشان را گذاشته و گریختهاندء این معلم و واعظ ما است.
وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ﴿١٧﴾
آخرت بهتر و پایدارتر است
بیشک این محاسبةٌ قرآنی برای افراد مومن کاملاً روشن است؛ اما با این حال چگونه انسان موّمن گاهی این علم و آگاهی خود را زیر پا میگذارد و آلودةٌ گناهان و جرایمی میشود؟ این اتفاق یک دلیل دارد و آن غلبةٌ شهوات بر وجود انسان است که سرچشمةٌ آن حب دنیا است. حب دنیا - اعم از حب مالء مقام» شهوت جنسی» برتریجویی» تنپروری» انتقامجویی و مانند اینها - گاه چنان طوفانی در روح انسان ایجاد میکند که تمام معلوماتش را بر باد میدهد و حتی گاه حس تشخیص او را از میان میبرد و در نتیجه حیات دنیا را بر آخرت مقدّم میدارد. این که در روایات اسلامی حب دنیا سرچَشمةٌ تمام گناهان شمرده شده» یک واقعیت عینی و محسوس است که در زندگی خود و دیگران بارها آن را آزمودهایم. بنابر این برای قطع ریشههای گناه» راهی جز این نیست که حب و عشق دنیا را از دل بیرون کنیم. باید به دنیا همچون وسیلهای, گذرگاهی» پلی یا همچون مزرعهای بنگریم. ممکن نیست عاشقان دنیا بر سر دوراهی وصول به متاع این جهان و نیل به رضای خداء دومی را مقدم شمرند. اگر علل جنگهاء خونریزیها و کشت و کشتارها - حتی میان برادرها و دوستان - را مورد توجه قرار دهیم» جای پای حب دنا را در همد آنها نمایان میبینیم. اما چگونه میتوان حب دنیا را از دل بیرون کرد؛ با این که ما همه فرزند دنیاییم و علاقةٌ فرزند به مادر یک امر طبیعی است؟ این به آموزش فکری و فرهنگی و عقیدتی و سپس تهذیب نفس نیاز دارد. از جمله اموری که میتواند بالاترین کمک را به رهپویان راه دین در این مسیر کند. ملاحظةٌ عاقبت کار دنیاپرستان است. وقتی به تاریخ مینگریم که نسیمی دفتر زندگانی قدرتهای بزرگ را بر هم زده و آنان با یک گردش شب و روز از تخت قدرت فرو افتاده و کاخها و ثروتهایشان را گذاشته و گریختهاندء این معلم و واعظ ما است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ﴿١٨﴾
87:18 · no commentary for this ayah
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ﴿١٩﴾
87:19 · no commentary for this ayah