البروج

و سوگند به روزی که [برپا شدنش را برای داوری میان مردم] وعده داده اند

و سوگند به شاهد [که پیامبر هر امت است] و مورد مشاهده [که اعمال هر امت است؛]

مرده باد صاحبان آن خندق [که مؤمنان را در آن سوزاندند.]

آن آتشی که آتش گیرانه اش فراوان و بسیار بود،

هنگامی که آنان پیرامونش [به تماشا] نشسته بودند

و آنچه را از شکنجه و آسیب درباره مؤمنان انجام می دادند تماشاگر و ناظر بودند

و از مؤمنان چیزی را منفور و ناپسند نمی داشتند مگر ایمانشان را به خدای توانای شکست ناپذیر و ستوده؛

خدایی که مالکیّت و فرمانروایی آسمان ها و زمین در سیطره اوست و خدا بر همه چیز گواه است.

کسانی که مردان و زنان مؤمن را مورد شکنجه و آزار قرار دادند، سپس توبه نکردند، نهایتاً عذاب دوزخ و عذاب سوزان برای آنان است.

بی تردید کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند بهشت هایی که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است، ویژه آنان است، این است کامیابی بزرگ.

بی تردید به قهر گرفتن و مجازات پروردگارت بسیار سخت است. ….

اوست که [مخلوقات را] می آفریند، و [پس از مرگ] باز می گرداند….

و او بسیار آمرزنده و دوستدار [مؤمنان] است.

صاحب عرش و ارجمند [و عالی صفات] است. ….

آنچه را بخواهد [بی آنکه بازدارنده ای در برابرش باشد] انجام می دهد. ….

آیا خبر آن سپاهیان به تو رسیده است؟

[سپاهیان] فرعون و ثمود [که به سبب تکذیبشان به عذابی دردناک دچار شدند؛]

[فقط آنان تکذیب گر نبودند] بلکه کافران [قوم تو] در تکذیبی سخت ترند….

و خدا از همه سو بر آنان احاطه دارد.

[چنین نیست که درباره قرآن می پندارند] بلکه آن، قرآنی باعظمت و بلند مرتبه است

که در لوح محفوظ است [به همین خاطر از دستبرد هر تحریف گری مصون است.]