وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ﴿١﴾
رات جو قسم آھي جڏھن ڍَڪي ٿي.
وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ﴿٢﴾
۽ ڏينھن جو (قسم آھي) جڏھن روشن ٿئي ٿو.
وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ﴿٣﴾
۽ اُن جو (قسم آھي) جنھن نر ۽ مادي خلقي.
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ﴿٤﴾
ته بيشڪ اوھان جي ڪوشش قسمين قسمين آھي.
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ﴿٥﴾
پوءِ جنھن (الله لڳ) ڏنو ۽ پرھيزگاري ڪئي.
وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ﴿٦﴾
۽ چڱائي کي سچ ڄاتائين.
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ﴿٧﴾
تنھنکي (نجات جو) آسان رستو سھنجو ڪري ڏينداسين.
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ﴿٨﴾
۽ جنھن بخل ڪيو ۽ (پاڻ کي) بي پرواھ ڄاتائين.
وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ﴿٩﴾
۽ چڱائي کي ڪوڙ ڀانيائين.
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ﴿١٠﴾
تنھن کي اوکائيءَ (۾ پوڻ) لاءِ (رستو) آسان ڪري ڏينداسين.
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ﴿١١﴾
۽ جڏھن اونڌو ڪرندو ته سندس مال کانئس (ڪجھ) نه ٽاريندو.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ﴿١٢﴾
بيشڪ سڌو رستو ڏيکارڻ اسان تي (لازم) آھي.
وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ﴿١٣﴾
۽ بيشڪ آخرت ۽ دُنيا (ٻئي) اسان جي وس ۾ آھن.
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ﴿١٤﴾
پوءِ اوھان کي باھ کان ڊيڄاريم جا ڄڀي ڪري ٿي.
- صفحة ٥٩٦
لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى﴿١٥﴾
(اھڙي) وڏي نڀاڳي کانسواءِ (ٻيو) ڪو اُن ۾ ڪونه گھڙندو.
ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ﴿١٦﴾
جنھن (اسلام کي) ڪوڙ ڄاتو ۽ پٺيرو ٿيو.
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى﴿١٧﴾
۽ اُن (باھ) کان انھي وڏي پرھيزگار کي پاسي ڪبو.
ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ﴿١٨﴾
جيڪو پنھنجو مال (الله جي واٽ ۾) ڏئي ٿو ته پاڪ ٿئي.
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰٓ﴿١٩﴾
۽ مٿس اھڙي ڪنھن جو ڪو احسان ٿيل نه آھي جو بدلو ڏجي.
إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ﴿٢٠﴾
پر پنھنجي تمام مٿاھين پالڻھار جي رضامندي طلبڻ لاءِ (ڏئي ٿو).
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ﴿٢١﴾
۽ ضرور جلد خوش ٿيندو.