طسٓمٓ﴿١﴾
Tā Sīn Mīm.
تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ﴿٢﴾
Ovo su ajeti Knjige jasne!
لَعَلَّكَ بَٰخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ﴿٣﴾
Zar ćeš ti sebe uništiti zato što ovi neće da postanu vjernici?
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ﴿٤﴾
Kad bismo htjeli, Mi bismo im s neba jedan znak poslali pred kojim bi oni šije svoje sagnuli.
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ﴿٥﴾
I njima ne dođe nijedna nova opomena od Milostivoga, a da se od nje ne okrenu.
فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ﴿٦﴾
Oni poriču – pa, stići će ih sigurno posljedice onoga čemu se izruguju.
أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ﴿٧﴾
Zar oni ne vide kako činimo da iz zemlje niče svakovrsno bilje plemenito?
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿٨﴾
To je, doista, dokaz, ali većina njih ne vjeruje,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿٩﴾
a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.
وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿١٠﴾
A kad je Gospodar tvoj Musaa zovnuo: "Idi narodu koji se prema sebi ogriješio,
قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ﴿١١﴾
narodu faraonovu, ne bi li se Allaha pobojao" –
قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ﴿١٢﴾
on je rekao: "Gospodaru moj, bojim se da me oni u laž ne utjeraju,
وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ﴿١٣﴾
da mi ne postane teško u duši i da mi se jezik ne saplete; zato podaj poslanstvo i Harunu,
وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ﴿١٤﴾
a ja sam njima i odgovoran, pa se plašim da me ne ubiju."
قَالَ كَلَّا فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ﴿١٥﴾
"Neće!" – reče On. "Idite obojica sa dokazima Našim, Mi ćemo s vama biti i slušati.
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿١٦﴾
Otiđite faraonu i recite: 'Mi smo poslanici Gospodara svjetova,
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ﴿١٧﴾
dopusti da sinovi Israilovi pođu s nama!'"
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ﴿١٨﴾
"Zar te među nama nismo gojili dok si dijete bio i zar među nama tolike godine života svoga nisi proveo?" – reče faraon –
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ﴿١٩﴾
"i uradio si nedjelo koje si uradio i još si nezahvalnik?"
- صفحة ٣٦٨
قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٢٠﴾
"Ja sam onda ono uradio nehotice" – reče –
فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿٢١﴾
"a od vas sam pobjegao zato što sam se vas bojao, pa mi je Gospodar moj mudrost darovao i poslanikom me učinio.
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ﴿٢٢﴾
A dobročinstvo koje mi prebacuješ – da nije to što si sinove Israilove robljem učinio?"
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿٢٣﴾
"A ko je Gospodar svjetova?" – upita faraon.
قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ﴿٢٤﴾
"Gospodar nebesa i Zemlje i onoga što je između njih, ako vjerujete" – odgovori on.
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ﴿٢٥﴾
"Čujete li?" – reče onima oko sebe faraon.
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ﴿٢٦﴾
"Gospodar vaš i Gospodar vaših davnih predaka" – reče Musa.
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ﴿٢٧﴾
"Poslanik koji vam je poslan uistinu je lud" – reče faraon.
قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ﴿٢٨﴾
"Gospodar istoka i zapada i onoga što je između njih, ako pameti imate" – reče Musa.
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ﴿٢٩﴾
A faraon reče: "Ako budeš kao boga nekog drugog osim mene priznavao, sigurno ću te u tamnicu baciti!"
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍ مُّبِينٍ﴿٣٠﴾
"Zar i onda kad ti budem očigledan dokaz donio?" – upita on.
قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿٣١﴾
"Pa daj ga, ako istinu govoriš!" – reče faraon.
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ﴿٣٢﴾
I Musa baci štap svoj, kad on – zmija prava,
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ﴿٣٣﴾
a onda izvadi ruku iz njedara, kad ona, onima koji su gledali – bijela.
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌ﴿٣٤﴾
"Ovaj je zaista vješt čarobnjak" – reče glavešinama oko sebe faraon –
يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ﴿٣٥﴾
"hoće da vas čarolijom svojom iz zemlje vaše izvede. Pa šta savjetujete?"
قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ﴿٣٦﴾
"Ostavi njega i brata njegova!" – rekoše – "a u gradove pošalji da sakupljaju,
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ﴿٣٧﴾
sve čarobnjake vješte će ti dovesti."
فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ﴿٣٨﴾
I čarobnjaci se u određeno vrijeme i označenog dana sabraše,
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ﴿٣٩﴾
a narodu bî rečeno: "Hoćete li se iskupiti
- صفحة ٣٦٩
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ﴿٤٠﴾
da budemo uz čarobnjake, ako oni budu pobjednici!"
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ﴿٤١﴾
A kad dođoše, čarobnjaci faraona upitaše: "Da li će nama, doista, pripasti nagrada ako mi budemo pobjednici?"
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ﴿٤٢﴾
"Hoće" – odgovori on – "bićete tada sigurno meni najbliži."
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ﴿٤٣﴾
Musa im reče: "Bacite ono što želite baciti!"
فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ﴿٤٤﴾
I oni pobacaše konope svoje i štapove svoje i rekoše: "Tako nam dostojanstva faraonova, mi ćemo svakako pobijediti!"
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ﴿٤٥﴾
Zatim Musa baci svoj štap, koji, odjednom, proguta ono što su oni lažno izveli.
فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ﴿٤٦﴾
Čarobnjaci se onda na tle baciše
قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿٤٧﴾
i rekoše: "Mi vjerujemo u Gospodara svjetova,
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿٤٨﴾
Gospodara Musaova i Harunova!"
قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ﴿٤٩﴾
"Da povjerujete njemu prije dopuštenja moga!" – viknu faraon. – "On je vaš učitelj, on vas je čarobnjaštvu naučio – a vi ćete zapamtiti; poodsijecaću vam ruke i noge vaše unakrst i sve ću vas porazapinjati!"
قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ﴿٥٠﴾
"Ništa strašno!" – rekoše oni – "mi ćemo se Gospodaru svome vratiti.
إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿٥١﴾
Mi se nadamo da će nam Gospodar naš grijehe naše oprostiti zato što smo prvi vjernici."
وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ﴿٥٢﴾
I Mi objavismo Musau: "Kreni noću s robovima Mojim, ali bićete gonjeni."
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ﴿٥٣﴾
I faraon posla po gradovima sakupljače:
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ﴿٥٤﴾
"Ovih je zaista malo
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ﴿٥٥﴾
i rasrdili su nas,
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ﴿٥٦﴾
a mi smo svi budni!"
فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ﴿٥٧﴾
I Mi ih izvedosmo iz vrtova i rijeka,
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ﴿٥٨﴾
iz riznica i dvoraca divnih.
كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ﴿٥٩﴾
Eto tako je bilo, i Mi dadosmo da to naslijede sinovi Israilovi.
فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ﴿٦٠﴾
I oni ih, kad se sunce rađalo, sustigoše.
- صفحة ٣٧٠
فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ﴿٦١﴾
pa kad jedni druge ugledaše, drugovi Musaovi povikaše: "Samo što nas nisu stigli!"
قَالَ كَلَّآ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ﴿٦٢﴾
"Neće!" – reče on – "Gospodar moj je sa mnom, On će mi put pokazati."
فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ﴿٦٣﴾
I Mi objavismo Musau: "Udari štapom svojim po moru!" – i ono se rastavi i svaki bok njegov bijaše kao veliko brdo;
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ﴿٦٤﴾
i Mi onda tamo one druge približismo –
وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ﴿٦٥﴾
a Musaa i sve one koji bijahu s njim spasismo –
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ﴿٦٦﴾
i one druge potopismo.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿٦٧﴾
To je, zaista, pouka, a većina njih nisu bili vjernici
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿٦٨﴾
a Gospodar tvoj je, doista, silan i milostiv.
وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ﴿٦٩﴾
I kaži im vijest o Ibrahimu
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ﴿٧٠﴾
kada je oca svoga i narod svoj upitao: "Čemu se vi klanjate?"
قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ﴿٧١﴾
a oni odgovorili: "Klanjamo se kumirima i povazdan im se molimo",
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ﴿٧٢﴾
on je rekao: "Da li vas oni čuju kad se molite,
أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ﴿٧٣﴾
ili, da li vam mogu koristiti ili naškoditi?"
قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ﴿٧٤﴾
"Ne" – odgovoriše – "ali mi smo upamtili pretke naše kako tako postupaju."
قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ﴿٧٥﴾
"A da li ste razmišljali" – upita on – "da su oni kojima se klanjate
أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ﴿٧٦﴾
vi i kojima su se klanjali davni preci vaši,
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿٧٧﴾
doista, neprijatelji moji? Ali, to nije Gospodar svjetova,
ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ﴿٧٨﴾
koji me je stvorio i na Pravi put uputio,
وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ﴿٧٩﴾
i koji me hrani i poji,
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ﴿٨٠﴾
i koji me, kad se razbolim, liječi,
وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ﴿٨١﴾
i koji će mi život oduzeti, i koji će me poslije oživiti,
وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ﴿٨٢﴾
i koji će mi, nadam se, pogreške moje na Sudnjem danu oprostiti!
رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ﴿٨٣﴾
Gospodaru moj, podari mi znanje i uvrsti me među one koji su dobri
- صفحة ٣٧١
وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ﴿٨٤﴾
i učini da me po lijepom spominju oni što će poslije mene doći,
وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ﴿٨٥﴾
i učini me jednim od onih kojima ćeš džennetske blagodati darovati –
وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٨٦﴾
i ocu mome oprosti, on je jedan od zalutalih –
وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ﴿٨٧﴾
i ne osramoti me na Dan kad će ljudi oživljeni biti,
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ﴿٨٨﴾
na Dan kada neće nikakvo blago, a ni sinovi od koristi biti,
إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ﴿٨٩﴾
samo će onaj koji Allahu srca čista dođe spašen biti."
وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ﴿٩٠﴾
I Džennet će se čestitima približiti,
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ﴿٩١﴾
a Džehennem zalutalima ukazati,
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ﴿٩٢﴾
i reći će im se: "Gdje su oni kojima ste se klanjali,
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ﴿٩٣﴾
a niste Allahu; mogu li vam oni pomoći, a mogu li i sebi pomoći?"
فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ﴿٩٤﴾
pa će i oni i onî koji su ih u zabludu doveli u nj biti bačeni,
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ﴿٩٥﴾
i vojske Iblisove – svi zajedno.
قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ﴿٩٦﴾
I oni će, svađajući se u njemu, govoriti:
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ﴿٩٧﴾
"Allaha nam, bili smo, doista, u očitoj zabludi
إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿٩٨﴾
kad smo vas s Gospodarom svjetova izjednačavali,
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ﴿٩٩﴾
a na stranputicu su nas naveli zlikovci,
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ﴿١٠٠﴾
pa nemamo ni zagovornika,
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ﴿١٠١﴾
ni prisna prijatelja –
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿١٠٢﴾
da nam je samo da se povratimo, pa da postanemo vjernici!"
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿١٠٣﴾
U tome je pouka, ali većina ovih nisu vjernici,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٠٤﴾
a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿١٠٥﴾
I Nuhov narod je smatrao lažnim poslanike.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٠٦﴾
Kad im brat njihov Nuh reče: "Kako to da se Allaha ne bojite?
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ﴿١٠٧﴾
Ja sam vam, sigurno, poslanik pouzdani,
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٠٨﴾
zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿١٠٩﴾
Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi,
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١١٠﴾
zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!" –
قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ﴿١١١﴾
oni rekoše: "Kako da te poslušamo, kad te slijede oni koji su najmizerniji?"
- صفحة ٣٧٢
قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿١١٢﴾
"Ne znam ja šta su oni radili" – reče on,
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى لَوْ تَشْعُرُونَ﴿١١٣﴾
"svi će pred Gospodarom mojim, da znate, račun polagati,
وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿١١٤﴾
a ja vjernike neću otjerati,
إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴿١١٥﴾
ja samo javno opominjem!"
قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ﴿١١٦﴾
"Ako se ne okaniš, o Nuhu!" – rekoše oni – "bićeš sigurno kamenovan!"
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ﴿١١٧﴾
"Gospodaru moj" – reče on – "narod moj me u laž utjeruje,
فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿١١٨﴾
pa Ti meni i njima presudi i mene i vjernike koji su sa mnom spasi!"
فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ﴿١١٩﴾
I Mi smo njega i one koji su bili uz njega u lađi krcatoj spasili,
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ﴿١٢٠﴾
a ostale potopili.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿١٢١﴾
To je pouka, ali većina ovih nisu vjernici,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٢٢﴾
a Gospodar tvoj je zaista silan i milostiv.
كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿١٢٣﴾
I Ad je smatrao lažnim poslanike.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٢٤﴾
Kad im brat njihov Hud reče: "Kako to da se Allaha ne bojite?"
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ﴿١٢٥﴾
Ja sam vam, sigurno, poslanik pouzdani,
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٢٦﴾
zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿١٢٧﴾
Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi.
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ﴿١٢٨﴾
Zašto na svakoj uzvišici palate zidate, druge ismijavajući,
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ﴿١٢٩﴾
i podižete utvrde kao da ćete vječno živjeti,
وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ﴿١٣٠﴾
a kad kažnjavate, kažnjavate kao silnici?
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٣١﴾
Bojte se Allaha i meni budite poslušni!
وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ﴿١٣٢﴾
Bojte se Onoga koji vam daruje ono što znate:
أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍ وَبَنِينَ﴿١٣٣﴾
daruje vam stoku i sinove,
وَجَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ﴿١٣٤﴾
i bašče i izvore.
إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ﴿١٣٥﴾
Ja se, doista, bojim za vas na Velikom danu patnje" –
قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ﴿١٣٦﴾
rekoše oni: "Nama je svejedno savjetovao ti ili ne bio savjetnik,
- صفحة ٣٧٣
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ﴿١٣٧﴾
ovako su i narodi davnašnji vjerovali,
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ﴿١٣٨﴾
i mi nećemo biti mučeni."
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿١٣٩﴾
I oni su ga nastavili u laž utjerivati, pa smo ih Mi uništili. To je pouka, ali većina ovih neće da vjeruje,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٤٠﴾
a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿١٤١﴾
I Semud je smatrao lažnim poslanike.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٤٢﴾
Kad im brat njihov Salih reče: "Kako to da se Allaha ne bojite?
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ﴿١٤٣﴾
Ja sa vam, sigurno, poslanik pouzdani
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٤٤﴾
zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿١٤٥﴾
Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi.
أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ﴿١٤٦﴾
Zar mislite da ćete ovdje biti ostavljeni sigurni,
فِى جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ﴿١٤٧﴾
u vrtovima i među izvorima,
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ﴿١٤٨﴾
u usjevima i među palmama sa plodovima zrelim?
وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا فَٰرِهِينَ﴿١٤٩﴾
Vi u brdima vrlo spretno kuće klešete
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٥٠﴾
zato se bojte Allaha i poslušni meni budite
وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ﴿١٥١﴾
i ne slušajte naredbe onih koji u zlu pretjeruju,
ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ﴿١٥٢﴾
koji na Zemlji ne zavode red već nered uspostavljaju" –
قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ﴿١٥٣﴾
rekoše oni: "Ti si samo opčinjen;
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿١٥٤﴾
ti si čovjek, kao i mi; zato nam donesi jedno čudo ako je istina to što govoriš!"
قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ﴿١٥٥﴾
"Evo, to je kamila" – reče on – "u određeni dan ona će piti, a u poznati dan vi,
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ﴿١٥٦﴾
i ne učinite joj nikakvo zlo da vas ne bi stigla patnja na Velikom danu!"
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ﴿١٥٧﴾
Ali, oni je zaklaše i potom se pokajaše.
فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿١٥٨﴾
I stiže ih kazna. To je pouka, ali većina ovih neće da vjeruje,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٥٩﴾
a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.
- صفحة ٣٧٤
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿١٦٠﴾
I Lutov narod je smatrao lažnim poslanike.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٦١﴾
Kad im njihov brat Lut reče: "Kako to da se ne bojite?
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ﴿١٦٢﴾
Ja sam vam, sigurno, poslanik pouzdani,
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٦٣﴾
zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿١٦٤﴾
Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi.
أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿١٦٥﴾
Zašto vi, mimo sav svijet, sa muškarcima općite,
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ﴿١٦٦﴾
a žene svoje, koje je za vas Gospodar vaš stvorio, ostavljate? Vi ste ljudi koji svaku granicu zla prelazite" –
قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ﴿١٦٧﴾
rekoše oni: "Ako se ne okaniš, o Lute, bićeš sigurno prognan."
قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ﴿١٦٨﴾
"Ja se gnušam toga što vi radite!" – reče on;
رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ﴿١٦٩﴾
"Gospodaru moj, sačuvaj mene i porodicu moju kazne za ono što oni rade!"
فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ﴿١٧٠﴾
I Mi smo sačuvali njega i porodicu njegovu – sve,
إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ﴿١٧١﴾
osim starice koja je ostala sa onima koji su kaznu iskusili,
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ﴿١٧٢﴾
a zatim smo ostale uništili
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ﴿١٧٣﴾
spustivši na njih kišu – a strašne li kiše za one koji su opomenuti bili!
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿١٧٤﴾
To je pouka, ali većina ovih neće da vjeruje,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٧٥﴾
a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.
كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿١٧٦﴾
I stanovnici Ejke su u laž ugonili poslanike.
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٧٧﴾
Kad im Šuajb reče: "Kako to da se ne bojite?
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ﴿١٧٨﴾
Ja sam vam, sigurno, poslanik pouzdani,
فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٧٩﴾
zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿١٨٠﴾
Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi.
أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ﴿١٨١﴾
Pravo mjerite na litru i ne zakidajte
وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ﴿١٨٢﴾
a na kantaru ispravnom mjerom mjerite,
وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ﴿١٨٣﴾
i ljudima prava njihova ne umanjujte i zlo po Zemlji, nered praveći, ne činite,
- صفحة ٣٧٥
وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ﴿١٨٤﴾
i Onoga koji je stvorio vas i narode davnašnje bojte se" –
قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ﴿١٨٥﴾
rekoše oni: "Ti si samo opčinjen;
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ﴿١٨٦﴾
i ti si samo čovjek kao i mi; za nas si ti, doista, lažac pravi;
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿١٨٧﴾
zato spusti na nas kaznu s neba, ako istinu govoriš!"
قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ﴿١٨٨﴾
"Gospodar moj dobro zna šta vi radite" – reče on.
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ﴿١٨٩﴾
I oni su nastavili da ga u laž utjeruju pa ih je stigla kazna iz oblaka; a to je bila kazna jednog strašnog dana.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿١٩٠﴾
To je pouka, ali većina ovih neće da vjeruje,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٩١﴾
a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.
وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ﴿١٩٢﴾
I Kur'an je, sigurno, objava Gospodara svjetova;
نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ﴿١٩٣﴾
donosi ga povjerljivi Džibril
عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ﴿١٩٤﴾
na srce tvoje, da opominješ
بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ﴿١٩٥﴾
na jasnom arapskom jeziku;
وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ﴿١٩٦﴾
on je spomenut u knjigama poslanika prijašnjih –
أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ﴿١٩٧﴾
zar ovima nije dokaz to što za njega znaju učeni ljudi sinova Israilovih?
وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ﴿١٩٨﴾
A da ga objavljujemo i nekom nearapu
فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ﴿١٩٩﴾
pa da im ga on čita, opet u nj ne bi povjerovali.
كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ﴿٢٠٠﴾
Eto, tako to Mi u srca grješnika uvodimo,
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ﴿٢٠١﴾
oni u nj neće vjerovati dok ne dožive patnju nesnosnu,
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ﴿٢٠٢﴾
koja će im iznenada doći, kad je najmanje budu očekivali,
فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ﴿٢٠٣﴾
pa će reći: "Hoće li nam se imalo vremena dati?"
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ﴿٢٠٤﴾
Zašto oni kaznu Našu požuruju?!
أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ﴿٢٠٥﴾
Šta ti misliš, ako im Mi dopuštamo da godinama uživaju,
ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ﴿٢٠٦﴾
i naposljetku ih snađe ono čime im se prijeti,
- صفحة ٣٧٦
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ﴿٢٠٧﴾
zar će imati šta od slatkog života koji su provodili?
وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ﴿٢٠٨﴾
Mi nijedan grad nismo razorili prije nego su im došli oni koji su ih opominjali
ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٢٠٩﴾
da bi pouku primili; Mi nismo nepravedni bili.
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ﴿٢١٠﴾
Kur'an ne donose šejtani,
وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ﴿٢١١﴾
nezamislivo je da to oni čine; oni to nisu kadri,
إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ﴿٢١٢﴾
oni ga nikako ne mogu prisluškivati.
فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ﴿٢١٣﴾
Zato se, mimo Allaha, ne moli drugom bogu – da ne bi bio jedan od onih koji će biti mučeni!
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ﴿٢١٤﴾
I opominji rodbinu svoju najbližu
وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿٢١٥﴾
i budi ljubazan prema vjernicima koji te slijede!
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ﴿٢١٦﴾
A ako te ne budu poslušali, ti reci: "Ja nemam ništa s tim što vi radite."
وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ﴿٢١٧﴾
I pouzdaj se u Silnoga i Milostivoga,
ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ﴿٢١٨﴾
koji te vidi kada ustaneš
وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٢١٩﴾
da sa ostalima molitvu obaviš,
إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ﴿٢٢٠﴾
jer On, doista, sve čuje i sve zna.
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ﴿٢٢١﴾
Hoću li vam kazati kome dolaze šejtani?
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ﴿٢٢٢﴾
Oni dolaze svakome lašcu, grješniku,
يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ﴿٢٢٣﴾
oni prisluškuju – i većinom oni lažu.
وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ﴿٢٢٤﴾
A zavedeni slijede pjesnike.
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ﴿٢٢٥﴾
Zar ne znaš da oni svakom dolinom blude
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ﴿٢٢٦﴾
i da govore ono što ne rade,
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ﴿٢٢٧﴾
tako ne govore samo oni koji vjeruju i dobra djela čine, i koji često Allaha spominju, i koji uzvraćaju kad ih ismijavaju. A mnogobošci će, sigurno, saznati u kakvu će se muku uvaliti.